hanviskie

Hanviskie schrijft op haar blog regelmatig over water en het waterschap. Als bestuurslid van Waterschap Rivierenland schrijft ze vooral over het werkgebied van Rivierenland, met speciale aandacht voor de ontpoldering van de Noordwaard in Werkendam. De blog is soms informerend, soms opinierend, vaak kritisch of prikkelend. Om zo waterschappers en burgers scherp te houden! En mijn kiezers op de hoogte te houden van mijn werk als volksvertegenwoordiger.

Sunday, August 09, 2020

Heimwee

Slechts eenmaal heb ik de zeeblauwe kleur van dat lieflijke zomerjurkje terug gezien. Een jurkje met voorop witte, kanten rozetjes met in het hart een roze bloemetje. 

Een geruit plooirokje uit mijn jeugd


De herinneringen aan dat jurkje voelen als de dag van gisteren. Terwijl het toch al meer dan vijftig jaar geleden moet zijn. Al mijmerend zie ik in mijn verbeelding nog meer jurkjes terug uit mijn jeugd. Een geruit plooirokje in zachte kleuren. Daarvan is zelfs nog een foto bewaard gebleven, waarop ik stralend lachend in de camera kijk. Twee hooguit drie jaar oud. Bij het rokje naaide ik later zelf een schattig bloesje voor mijn oudste dochter. Toen ik het terugvond en  het meegaf voor mijn kleindochter was ik te laat. Ze was al groter gegroeid.

Een wit jurkje met borduursels voor mijn dochters


Soms klim ik de zoldertrap op om andere jurken uit vervlogen tijden op te zoeken. Die donkerrode jurk met witte stippen en een kanten kraagje, die ik droeg toen ik verliefd werd. Net als mijn trouwjurk die nog ergens in een doos op zolder ligt. Daar vond ik ook de zelfgemaakte roze en blauwe jurkjes met smokwerk, een oude handwerktechniek die ik nog van mijn oma heb geleerd.  Ook van die jurkjes kan ik geen afscheid nemen. Soms bekijk ik nog de foto’s uit de tijd dat mijn dochters daarin pasten. Toch zijn er tijden geweest dat ik nooit jurken droeg, misschien als een stil protest tegen de verplichte, zondagse jurkjes uit mijn jeugd. 


Een jurkje dat mijn oma nog heeft gebreid


Maar in een bui van melancholie denk ik soms aan dat zeeblauwe jurkje en voel de heimwee. Zo jammer dat juist dat jurkje niet bewaard is gebleven, maar achteloos verdwenen is in de tijd. Slechts eenmaal zag ik de zeeblauwe kleur van het jurkje terug. Dat was tijdens een kampeervakantie aan de kust van Normandië. Een poging om die intense kleur van de zee voor eeuwig in een foto te vangen mislukte jammerlijk.


Wednesday, August 05, 2020

Parasols voor Museumcafe Biesonder

Mede dankzij de financiële bijdrage van de Vrienden van het Biesbosch Museumeiland kunnen gasten van museumcafé Biesonder nu lekker in de schaduw zitten. De vier nieuwe parasols bieden zeker de komende tropische dagen verkoeling op het terras aan het water. 

Het terras aan het water bij het museumcafe Biesonder

De Vrienden van het Biesbosch Museumeiland zijn de ambassadeurs van het museum. Daarnaast wordt jaarlijks een project gefinancierd zoals de aanschaf van de parasols. Tevens betalen de Vrienden het jaarlijkse onderhoud van het buitenmuseum de Pannenkoek. Vrienden van het Biesbosch Museumeiland genieten extraatjes zoals bijzondere lezingen, wandelingen, openingen van exposities of een vaartocht door de Biesbosch. Tevens hebben Vrienden het hele jaar gratis toegang tot het museum, zij mogen ook een gast meenemen. 

De parasols bieden tijdens de komende tropische dagen verkoeling op het terras



Het museum heeft zeker tijdens de coronacrisis de bijdragen van de Vrienden hard nodig. De vereniging is dan ook gestart met een ledenwerfactie. Hoe meer Vrienden, des te meer wordt het museum ondersteund. De ledenwerfactie heeft al twintig nieuwe leden opgeleverd, maar meer Vrienden blijven natuurlijk welkom. De minimale bijdrage voor Vrienden is 25 euro per jaar, meer geven mag natuurlijk altijd. Meer informatie over lid worden is te vinden via  de website van het Museumeiland. 

Sunday, August 02, 2020

Slow Fashion in Dordrecht

Zaterdag bezocht ik de expositie Slow Fashion in het Dordts museum. En ik heb genoten van al die prachtige jurken. Maar ook van de verhalen over het bewaren van de kleding en het steeds weer aanpassen van die jurken aan de nieuwste mode. De kleding behoort tot de collectie van het museum, maar werd voor het eerst in vijftig jaar aan het publiek getoond. 

Prachtige jurken in het Huis van Gijn

Zeker in de gegoede kringen was van het verslijten van kleding niet echt sprake, zodat vermaken naar de nieuwste mode heel logisch was. Maar natuurlijk gebeurde dat ook uit zuinigheid. Zeker in al die lange, wijde jurken gingen vele meters kostbare stoffen, zoals bijvoorbeeld zijde. En als iets dan toch te klein werd, dan werd het vermaakt tot een kinderjurkje. Uit mijn jeugd herinner ik me nog wel dat ook mijn oma en moeder van volwassen kleding weer kinderkleding maakten. Of gebreide truien eindeloos uithaalden om weer iets nieuws te breien. Naast de jurken in het Dordts Museum was ook de expositie Leven in Leer meer dan de moeite waard, deze was samengesteld uit archeologische vondsten van schoenmakersmaterialen.  Sommige van de leerrestanten bleken verrassend modieuze schoenen.

Je zou toch maar in zo'n jurk rond mogen schrijden?


Naast de expositie in het Dordts Museum werd in Huis van Gijn de inhoud van kledingkast van de vroegere bewoners getoond. Ook hier waren prachtige jurken te zien. Ik was al eerder in het Dordts Museum en schreef toen over de jurk van Maria Catharina Meertens, die ook in de expositie Slow Fashion was te zien, samen met het schilderij waarop Maria is te zien. 

Thursday, July 30, 2020

Van Puur Altena naar Uit jouw streek

UitJouwStreek is een initiatief van IDEA-X (Campus Almkerk) in samenwerking met diverse partijen uit de regio zoals Stichting Kennispoort en Puur uit Altena. De gemeente Altena financiert de pilotfase. Je kunt online producten bestellen die vervolgens thuis worden bezorgd.

Lancering van het logo van Puur uit Altena, volgens mij in 2015

Een mooi initiatief, waarom zou je je voedsel van ver halen als het ook in de eigen regio te koop is?Wel is het natuurlijk jammer dat nu voor een nieuwe naam is gekozen. Bovendien ook nog eens een naam die helemaal niets zegt, zo zonder de naam Altena. UitJouwStreek kan immers overal vandaan komen, uit Friesland, Walcheren of de Alblasserwaard. 
De nieuwe fietsroute Puur uit Altena

Wat is de beweegreden geweest om de naam Puur uit Altena los te laten? Sterker nog, er is recent zelfs een fietsroute 'Puur uit Altena' gemaakt langs alle bedrijven waar streekproducten worden verkocht. Ook had Puur een mooi logo, UitJouwStreek heeft uiteraard weer een nieuw logo. Jammer, gemiste kans!



Tuesday, July 28, 2020

Rijles voor mejuffrouw Margot van Hasselt

Mejuffrouw  M.L. van Hasselt was het eerste vrouwelijke raadslid in Brummen, zo las ik vandaag in een mail van de afdeling communicatie. "Er is in Brummen wel een Van Hasseltpaadje, maar dat is niet naar mejuffrouw Margot vernoemd, maar naar de heer des huizes. Het pad bood een kortere route door de weilanden". 

Koetsier Hendrik met rechts op de foto Margot als kind, haar moeder zit al in het rijtuig


Het is even googlen wie nu precies mejuffrouw M.L. van Hasselt is, maar haar namen zijn Margaretha Livina, ze is geboren in Amsterdam in 1879. Haar ouders gebruikten Huize Empe aanvankelijk als zomerhuis, maar later wonen ze het hele jaar in Brummen. In Amsterdam volgt Margot van Hasselt les aan de Rijksacademie van Beeldende Kunsten. 

Portret van Margot van Hasselt uit 1915, geschilderd door Martin Monnickendam


In de memoires van koetsier Hendrik Berendsen van de familie Van Hasselt lezen we over het raadslidmaatschap van Margot. 'Als juffrouw Margot in de gemeenteraad is gekozen volgen koetsiersdiensten tot midden in de nacht. "Om 10 uur werd voorgereden. Vaak kreeg ik van de bode te horen: dat duurt nog wel even!". Later krijgt Margot rijles van koetsier Hendrik. Toch leuk om zo te lezen over dat eerste vrouwelijke raadslid in Brummen, ook al is het Van Hasseltpaadje dan niet naar haar genoemd. 

Sunday, July 26, 2020

Waar blijft de Jacoba Koster-van Roonstraat?

Nog altijd ben ik bezig met mijn onderzoek naar straten die vernoemd zijn naar de eerste vrouwelijke raadsleden in Nederland. In de voorbije week had ik contact met Harm Jan Luth-Mulders, stadsarchivaris van Vlaardingen. 
Het boekje over 100 vrouwenkiesrecht


Hij liet weten dat de naam van Jacoba Koster-van Roon (1897-1960) wel op het lijstje staat van mogelijke straatnamen, maar dat dat altijd afhankelijk is van de aanleg van nieuwe straten. Hij stuurde me wel een alleraardigst boekje op over 100 jaar vrouwenkiesrecht in Vlaardingen. In het boek wordt uitgebreid verslag gedaan over de rol van vrouwen in de politiek in Vlaardingen. 

Co Koster-van Roon met haar twee kinderen

Leuk om te lezen, zo maken we kennis met vele vrouwen, maar ook met Co Koster-van Roon die op 3 september 1946 het eerste vrouwelijke raadslid werd in Vlaardingen voor de CHU. Ze was jong weduwe geworden en verdiende haar brood met een eigen hoedenwinkel. 

Nadat ze weduwe werd begon ze een hoedenwinkel in Vlaardingen

Grappig, die hoedenwinkel, ook in Werkendam had een van de eerste politiek actieve vrouwen een hoedenwinkel, haar naam is Margaretha Ridderhof. Inmiddels heb ik al van heel veel gemeenten reactie gehad op mijn vraag over de straatnamen, zo heb ik 27 gemeenten gevonden die een straat hebben vernoemd naar het eerste vrouwelijke raadslid. 

Saturday, July 25, 2020

Dijkversterkingen langs de Waal


Adri Goedhart uit Vuren, lid van de klankbordgroep dijkversterking Gorinchem - Waardenburg mailde mij vorige week over de dijkversterkingen die straks van start gaan tussen Gorinchem en Nijmegen. Te beginnen bij Gorinchem - Waardenburg, een dijktraject van 23 kilometer. 

Het trace van de dijkversterkingen langs de Waal

Op 5 oktober bespreken we dit in commissieverband en op 16 oktober nemen we een besluit in de AB vergadering. Het blijft straks niet bij GoWa, maar ook de dijkvakken Waardenburg-Tiel (19 kilometer), Tiel Stad (3 kilometer), Waalbandijk-Nederbetuwe (20 kilometer) en Wolveren - Sprok/A50 (15 kilometer). De  projecten worden uitgevoerd tussen 2020-2030

De vijf dijkvakken liggen allemaal langs de Waal, de drukst bevaren rivier in ons land. Dus zou het niet goed zijn om al het materiaal dat aangevoerd moet worden over water te doen plaatsvinden. Dat zou ook mooi passen bij de verplichting om het transport op de meest duurzame wijze uit te voeren. Bovendien betekent aanvoer over water ook nog eens dat voorkomen wordt dat bestaande infrastructuur door zware belastingen op de dijk wordt kapotgereden. Goedhart stelt voor om een convenant af te sluiten tussen de binnenvaart en het waterschap. Een goed plan, dat  ik zeker ga inbrengen tijdens de finale besluitvorming rond het dijktraject Gorinchem - Waardenburg. 



Tuesday, July 21, 2020

Beverwijk heeft Trijntje Kemp-Haanstraat


De gemeenteraad van Beverwijk besloot op 13 september 1984 om een straat te vernoemen naar Trijntje Kemp-Haan. Ze was in 1931 het eerste vrouwelijke raadslid in de gemeente Beverwijk.

De straat in Beverwijk, jammer dat verdere info op het bordje ontbreekt

Trijntje Kemp-Haan werd op 28 juni 1890 in de Beemster geboren en overleed te Beverwijk op 13 april 1959. In 1912 sloot zij zich aan bij de toenmalige S.D.A.P. Zij was een echte arbeidersvrouw, die de hardheid van het leven als weinig anderen heeft leren kennen. Zij sloot zich bij een politieke partij aan – op 22-jarige leeftijd – omdat zij besefte dat de vrouwen voor hun rechten moesten vechten. De samenleving van destijds gaf de vrouw nog niet die ruimte, die ze nu inmiddels verworven hebben. Zij streed voor algemeen kiesrecht en voor de uitbouw van de sociale wetgeving. Zij was voorzitter van de Sociaal Democratische Vrouwenclub.
In Spijkenisse is ook een straat vernoemd naar het eerste vrouwelijke raadslid


In 1931 werd zij lid van de Beverwijkse gemeenteraad voor de S.D.A.P. en bleef dit tot september 1941, het moment, waarop de bezetter de gemeenteraden van hun vertegenwoordigende functie onthief. In de jaren dat zij raadslid was, was zij een verdienstelijk pleitbezorgster voor de volkshuisvesting en de huishoudelijke voorlichting. Ook in andere raadscommissies was zij actief. Ook tijdens de oorlogsjaren wilde zij van geen wijken weten; de idealen van het democratisch socialisme bleven haar heilig. Zij sloot zich bij het verzet aan. Na de oorlog belette een zwakke gezondheid haar activiteiten voor partij en samenleving, maar haar geest bleef ongebroken. Zo streed zij verder voor haar idealen.

Monday, July 20, 2020

Dichtbundel over 40 jaar onderwijs in klassieke talen


‘Stille Lente’ is de nieuwe dichtbundel van Jan van den Boom uit Woudrichem, docent klassieke talen op Gymnasium Camphusianum in Gorinchem. In deze bundel kijkt hij aan het eind van zijn onderwijscarrière terug op het onderwijs in de afgelopen vier decennia.



De gedichten beschrijven zowel belevenissen in de klas als de veranderingen die het onderwijs de afgelopen 42 jaar doormaakte. Ze vertellen over plezier en ergernissen in de dagelijkse lespraktijk en plaatsen kritische noten bij onderwijsvernieuwingen. In elk gedicht klinkt Jans liefde voor de ‘klassieken’ door.  Jan studeerde klassieke talen in Leiden. In 2007 begon hij op het Camphusianum en sinds 2012 woont hij in Altena. 


De actualiteit komt aan bod in de bundel: het laatste gedicht gaat over onderwijs in coronatijd. Jan: “Dat is altijd mijn werkwijze geweest: je moet als docent kunnen reageren op wat er leeft onder leerlingen, op de actualiteit. Je vasthouden aan planningen en studiewijzers maakt star. Maar als je in staat bent om de actualiteit een plek te geven in je lessen, blijft onderwijs niet bij feitenkennis. Het gaat leven. Zo kun je zelf ook beter met veranderingen omgaan: beweeg mee, behoud het goede en voeg toe wat past. Dat heb ik ook in afgelopen tijd gezien. Het online lesgeven, beeldbellen: ik vond het eerst verschrikkelijk. Hoe krijg je leerlingen actief als je ze niet ziet? Maar al snel bleek dat leerlingen bijvoorbeeld juist beter gingen voordragen tijdens de videolessen; ze hoorden elkaar alleen en konden niet ongevraagd op elkaar reageren.



Jan: “Leerlingen zijn overal leuk. Maar toen ik in Gorinchem weer ging samenwerken met twee van mijn oud-studiegenoten, voelde dat als thuiskomen aan het einde van mijn carrière. Ik hou van mijn vak omdat het zo breed is. Bij mij komen niet alleen Vergilius en Seneca voorbij, we hebben het net zo goed over Shakespeare, Beethoven of Bach. Mijn vak gaat over cultuur. Klassieke talen hebben raakvlakken met allerlei andere vakken. Dat maakt het interessant en afwisselend.


Stille Lente ligt nu in de winkel. Het is verkrijgbaar bij Tante Bethje in Woudrichem en De Mandarijn in Gorinchem en kost € 19,90.

Friday, July 17, 2020

De Kaaie Paole worden toch hersteld


Na een second opinion van de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed is besloten de Kaaie Paole toch te herstellen. Vanwege de eerdere restauratie en aanwezige brandlagen was het advies van het natuursteenbedrijf (eind november) aanvankelijk om de palen te vernieuwen in plaats van te herstellen. 

De palen liggen opgeslagen op de gemeentewerf in Veen


Deze second opinion vond 2 juni plaats. Naar aanleiding van dit bezoek heeft de RCE geadviseerd om de palen te herstellen; ze kunnen dan toch nog zo’n 30-50 jaar mee. De gemeente Altena heeft de RCE ook gevraagd of verplaatsing iets verder van de weg af toegestaan is (om de palen beter te kunnen beschermen). Dat was echter geen optie omdat het grenspalen zijn en de locatie dus bijdraagt aan de cultuurhistorische waarde. Wel kunnen er sokkels onder de palen worden bevestigd voor een betere fundering. Verder kijkt de gemeente of ze iets kunnen doen met grondspots o.i.d. om herhaling in de toekomst te voorkomen. De Kaaie Paole werden in augustus vorig jaar stuk gereden.

De stukgereden palenmet nog duidelijk zichtbaar de wapens op de palen. 


De kosten voor herstel worden verhaald op de dader. Wanneer de palen weer in elkaar staan (herstelfase 1) zal de RCE nogmaals langskomen om te bekijken wat er verder nog moet gebeuren (herstelfase 2). Nu duidelijk is wat er moet gebeuren, heeft de gemeente Altena een nieuwe offerte aangevraagd voor herstelfase 1. Hoeveel tijd het herstel gaat kosten, is nog niet bekend.