Het Groene kruis van de Werkendamse Maranathakerk

Het nieuwe, groene kruis op de Maranathakerk (foto Maranathakerk)

Wie in de nachtelijke uren over de Merwede het dorp Werkendam passeerde zag het neon verlichte groene kruis al van ver. Als een baken stond het bovenop de Maranathakerk. Enkele maanden geleden werd het kruis op de kerktoren verwijderd om te worden vervangen. Het deed al meer dan zestig jaar dienst vanaf de opening van de kerk in 1956. Woensdag 11 april is een nieuw kruis op de toren van de Maranathakerk geplaatst. Op donderdag 12 april is het nieuwe kruis – nu met LED-verlichting – aangesloten op het lichtnet. Vanaf heden is het kruis van de Maranathakerk opnieuw van heinde en verre te zien en mag zo weer  getuige zijn van Gods evangelie.

Ik heb me weleens laten vertellen dat de Maranathakerk een hoge kerktoren heeft om in geval van stormvloeden of overstromingen boven water uit te blijven steken. Zeker vlak na de Watersnood van 1953 was er vrees voor meer overstromingen. Maar of dat waarheidsgetrouw is, moet ik nog maar eens nazoeken in de archieven.

Dr. Ph. J. Huijser leeft voort in zijn toga

Philip Jacob Huijser met zijn naam in de toga (foto Streekarchief)

De toga hangt in het Andries Visserhuis

In het Andries Visserhuis hangt sinds enkele maanden een prachtige toga. Van mooie zware, diepzwarte stof met in gouden letters geborduurd Ph. J. Huijser. Deze predikant Huijser was voorganger in de Maranathakerk te Werkendam van 1947 tot 1968 en ging daarna met emeritaat op 6 oktober 1968. Tien jaar later overleed Philip Jacob Huijser op woensdag 4 oktober 1978 op ruim zesenzeventigjarige leeftijd te Vught. Hij werd maandagmiddag 9 oktober 1978 op de algemene begraafplaats aan de Borcharenweg te Werkendam begraven. In de Maranathakerk werd vooraf een rouwdienst gehouden, die werd geleid door ds. A. W. Bol, predikant van de Gereformeerde Kerk van Werkendam. Philip Jacob Huijser promoveerde op 19 december 1941 bij prof. dr. G. Ch. Aaiders op een proefschrift  'De Paraenese in de prediking' tot doctor in de godgeleerdheid. Hij werd op 7 augustus 1932 bevestigd als predikant van de Gereformeerde Kerk van Westerloo in de provincie Groningen. Op 19 januari 1947 werd hij in Werkendam bevestigd. In deze zijn tweede en laatste gemeente werd hem met ingang van 6 oktober 1968 op ruim zesenzestigjarige leeftijd emeritaat verleend. (Digibron)  Dr. Ph. J. Huijser was intensief betrokken bij de bouw van de Maranathakerk in 1954-1956 en hield de predicatie ter gelegenheid van de ingebruikneming op 29 Juni 1956. Naast zijn werk als predikant zag hij ook nog kans enkele boeken te publiceren. 

Een van de boeken die ds. Ph. J. Huijser schreef

De toga van Huijser kwam via een omweg in het Andries Visserhuis terecht. Hij hing jarenlang in de Maranathakerk in een kast, maar tijdens de verbouwing in 2006 hing de toga in de weg. Hij werd daarop geschonken aan zijn zoon. Maar deze gaf de toga na jaren weer terug en zo kwam hij terecht in het Andries Visserhuis. Daar werd de vraag gesteld waarom in de toga een naam is geborduurd. Mogelijk is hij geschonken bij een bijzonder ambtsjubileum, misschien bij 25 jaar predikant? 

Huijser mocht de eerste preek in de nieuwe Maranathakerk houden

De kerken van architect B.W. Plooy

Pnielkerk in Scheveningen

Westerkerk in Kampen

De Maranathakerk in Werkendam is een ontwerp van architect B.W. Plooy uit Amersfoort. Diezelfde architect Plooy heeft ook de Vredeskerk in Den Haag en de Pniëlkerk in Scheveningen op zijn naam staan.Architect Plooy woonde en werkte in Amersfoort. Reeds voor de oorlog had hij een goede naam op het gebied van protestantse kerkenbouw. Zo bouwde hij onder meer de Westerkerk te Amersfoort (1939) in opdracht van de Gereformeerde Gemeente. In Limburg ontwierp hij de gereformeerde Kruiskerk Treebeek 1953. Aan deze gebouwen is te zien, dat hij eenvoudig en volgens het modebeeld ontwierp. 

De Maranathakerk in Werkendam

Plooy diende op 11 september 1950 zijn schetsontwerp voor de Maranathakerk in. Op 29 april 1954 was de aanbesteding en de laagste inschrijver met f 265.000,-- bleek het aannemingsbedrijf Erven J.F.P. Jansen n.v. te Nieuw-Vennep.  Op 19 oktober 1954 kan er eindelijk begonnen worden met de bouw. Of toen ook de eerste paal is geslagen is niet helemaal duidelijk. In het Nieuwsblad van 20 oktober 1954 is een artikel gepubliceerd over het slaan van de eerste paal door ds. Huijser.De bouw van de kerk gaat niet echt snel. In de winter van 1954/1955 ligt de bouw twee maanden stil vanwege winterse omstandigheden. Op 27 april 1955 kan de eerste steen gelegd worden door F. Hakkers, voorzitter van de bouwcommissie.  De bouw blijft echter een moeizaam proces, ook door gebrek aan materialen en tekort aan arbeidskrachten ligt het werk regelmatig stil. In februari 1956 gooit opnieuw de winter roet in het eten en kan er weer niet gewerkt worden vanwege de strenge vorst. De kerk wordt uiteindelijk op vrijdag 29 juni feestelijk in gebruik genomen.  

Gereformeerde kerk in Pijnacker

"De angst snoerde onze keel"

Stuk glas in lood raam van de voormalige Gereformeerde kerk

Vernielingen door het springen van de kerk nabij de Hoogstraat in Werkendam.

Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog trok de Duitse bezetter nog een spoor van vernielingen door het land. In Werkendam werden de korenmolen en twee kerken opgeblazen. Het moeten pure wraakacties zijn geweest,  de oorlog was immers al verloren voor de bezetter. In de nacht van 20 april werd de korenmolen 'Ken U Zelven' opgeblazen. In de vroege ochtend van 22 april werden de Gereformeerde en Hervormde kerk in het dorp opgeblazen. Aria Colijn schrijft in haar dagboek over het springen van de kerken. 

Ansichtkaart van de oude Maranathakerk in Werkendam

 

"Den andere nacht, we lagen weer op de vloer, werd er opeens een hoorn geblazen en geroepen eruit allemaal.  Werkendam uit, over een half uur gaat de toren in de lucht. Het was half twee, wij vlogen onze bed uit hier en daar een stukje aangetrokken en vluchten de straat op. Daar was het groot paniek, mensen die door elkaar heen en weer liepen en schreeuwden. Waar moeten we toch naar toe? Ja, dat wisten wij ook niet,daar kwam een man aan met een hoorn. Hij zei: mensen opschieten je hebt nog 20 minuten tijd om je te redden. Maar waar moeten we heen schreeuwden we? De Sleeuwijkse dijk dan in maar zei hij. En, lieveling we holden zoo hard als zat ons de dood op de hielen en dat was ook wel zoo.Toen we voorbij de toren moesten, snoerde de angst onze keel. We hebben een half uur achter elkaar gehold, toen we de knal hoorden zijn we weer terug gegaan".

Schilderij van de voormalige Maranathakerk, de schilder is onbekend

Zo verloor Werkendam twee van haar kerken, pas in 1953 en 1956 konden de herbouwde kerken weer in gebruik worden genomen. 

Deze pilaar is het enige tastbare overblijfsel van de voormalige Gereformeerde kerk

Werkendamse kerkgang in tijden van de Coronacrisis

Met de zondag in zicht is het de vraag hoe Werkendam omgaat met kerkgang ter voorkoming van het verspreiden van het Coronavirus. Dat blijkt nogal wisselend te zijn. 

De Maranathakerk met op de achtergrond de Hervormde dorpskerk

Zo heeft de Maranathakerk alle diensten tot en met 31 maart gecanceld. Ze adviseert kerkgangers om zondagmorgen naar de uitzending van ds. Rene Reuver te kijken op NPO2. Op zondag 22 en zondag 29 maart gaan beide predikanten vanaf 10.00 uur voor in een korte dienst, die via de kerktelefoon en de computer is te beluisteren. Met muziek, gebed, schriftlezing, een korte overdenking houdt de kerk de lofzang gaande. Voor een soortgelijke oplossing heeft de Hervormde Gemeente wijk I gekozen, maar zij hebben op 15 maart ook al een bijeenkomst gepland, die thuis beluisterd kan worden.

De Hervormde Biesboschkerk

De Hervormde Gemeente wijk II laat de kerkdiensten wel doorgaan; zij heeft diensten om 10.00, 16.30 uur en 18.00 uur. Steeds mogen dan 100 mensen naar binnen. Bij elk van de diensten wordt een alfabetische lijst gehanteerd. Daarmee wordt het dringen voor de kerkdeur, hoe ze gaan voorkomen dat meer dan 100 kerkgangers naar binnen gaan blijft onduidelijk. Toch zijn ze niet de enige kerk die daarvoor kiest. De Rehobothkerk heeft diensten om 10.00, 14.00 en 17.00 uur. Hoe zij het aantal kerkgangers tot 100 beperkt, wordt niet uitgelegd op de website.

De Rehobothkerk

De Bethelkerk geeft op haar website geen informatie over aangepaste diensten. Maar een gemeentelid liet via facebook weten dat er drie diensten worden gehouden om 09.00, 11.30 en 18.00 uur, op basis van achternamen en alfabetische volgorde worden de kerkgangers ingedeeld. Op sites van andere kerkgenootschappen kon ik niets terugvinden over aangepaste kerkdiensten. Dat wordt dus een rondje fietsen door het dorp. Overigens klonk op facebook ook kritiek op het laten doorgaan van de diensten. 

De Bethelkerk in Werkendam

65 jaar Maranathakerk

Precies 65 jaar geleden is de Maranathakerk aan de Gedempte Haven in gebruik genomen. Afgelopen zondag werd herdacht in een speciale dienst. Nu heb ik in de afgelopen vijftien jaar al heel veel geschreven op mijn blog over deze kerk. Dus houd ik deze blog kort met de oproep om vooral te gaan lezen!

Schrijvende dominees in Werkendam

Foto van @VuurenT

Eerder schreef ik op mijn blog al over de nieuwe predikanten in Werkendam. Zowel bij de Hervormde gemeente, Maranathakerk en Bethelkerk worden nieuwe predikanten bevestigd. Bij boekhandel de Angelot hebben ze de nieuwe predikanten inmiddels ook ontdekt. Daar zijn thans twee bundels te koop van twee predikanten. Het boek 'Bedelares en bruid' van ds. H.J. Lam werd uitgegeven in 2007 en is ook verkrijgbaar via boekwinkeltjes.nl  Het boek 'Als grenzen vervagen'  van kandidaat H.J. Agteresch beleefde haar eerste druk in 2003 en werd in 2015 geheel herzien.  Agteresch wordt in het ambt van predikant bevestigd op woensdag 12 september om 14.30 uur in de Bethelkerk te Werkendam. De intrededienst begint om 19.00 uur.  De bevestiging (10.00 uur) en intrededienst (14.30 uur) van ds. H.J. Lam bij de Hervormde gemeente is zondag 7 oktober in de dorpskerk. Overigens hebben beide predikanten nog meer gemeen dan alleen boeken schrijven; beiden hebben de voorletters H.J.. Benieuwd of ze ook dezelfde voornaam hebben. 

Bidden met bloemen

Ergens moet ik het opgeborgen hebben, een gedicht met de naam 'Bidden met bloemen'.  De woorden schieten me niet meer te binnen, maar het moet een mooi gedicht zijn, anders zou ik het niet bewaard hebben. 

Ik moet altijd aan 'Bidden met bloemen' denken als ik de mooie liturgische bloemstukken in onze Maranathakerk zie. Met kerkelijke hoogtijdagen, maar soms ook gewoon van het boeket dat wekelijks in onze kerk staat en na de eredienst zijn weg vind naar een van onze gemeenteleden die wel een bloemetje kan gebruiken. Maar bidden met bloemen kan natuurlijk ook als je ergens anders geniet van de schoonheid van de natuur, van bloemen langs de velden. Of gewoon van bloemrijke dijken in ons mooie rivierenland. Bloemen houden van mensen, maar ik hou ook gewoon van bloemen.

Zonder geluk vaart niemand wel

Tijd om ook iets te schrijven over family affairs aan het einde van 2018. Zo mocht ik ook dit jaar genieten van mijn zes kleinkinderen; mijn oudste kleinzoon werd een tiener, mijn enige kleindochter mocht naar groep 1 op de Morgenster in Sleeuwijk en een kleinzoon mocht naar groep 1 op het Baken. Kinderen worden snel groot, maar ook dat heeft zo zijn charmes. 

Het gezin van mijn dochter Colinda met mijn vier kleinzonen in de speeltuin in Nederhemert

Naast de kleinkinderen zijn daar nog mijn moeder, zussen en broers, In het voorjaar maakten we een uitstapje naar familie in Duitsland, heel gezellig zo met zijn vijven. Op ons zussen uitje mochten we viooltjes schilderen. 

Met mijn zussen en ma een dagje op bezoek bij familie in Duitsland

En dan was daar in het voorbije jaar nog de leergang HBO Bestuurskunde, boeiend om te doen. Maar studeren vergt toch wel veel tijd. De vier modules werden allemaal succesvol afgesloten, maar de eindopdracht moet nog worden afgerond en dat gaat in 2019 gebeuren. Naast studeren was daar ook mijn werk. Zo mocht ik weer mooie verhalen schrijven voor het Kontakt, Weekblad Schuttevaer,  Brabant Remembers en Brabants Dagblad. 

Een van de leukste foto's die ik mocht maken voor een artikel in het Brabants Dagblad over de zelfplukboomgaard in Zaltbommel

En natuurlijk verhalen voor het ledenblad van Effe Lustere, maar over erfgoed schreef ik gisteren al uitgebreid. Ik ontdek wel dat ik eigenlijk meer tijd nodig heb om echt uitgebreid te schrijven over wat 2018 mij allemaal heeft gebracht. Zo is daar nog het vrijwilligerswerk als scriba voor onze Maranthakerk in Werkendam, het secretariaat voor CDA Altena en de Vereniging Vrienden van het Biesboschmuseum (Ben jij al vriend?)

De wekelijks bloemen in de Maranathakerk, die altijd bij een zieke of jubilaris worden gebracht

Een vleugje cultuur kun je nog terugvinden in het werk voor stichting Poëzie Altena; in 2018 mocht ik een bescheiden bijdrage leveren aan het project 'Poetry4OneAltena'. Genoeg voor vandaag, morgen mijn blog over het werk voor Waterschap Rivierenland. 

Het gedicht in Dussen wordt bij het Kasteel voorgedragen door drie kleindochters samen met dichter Ton Lensvelt

Zondagse kerkverhalen

Het raam van Jacques Frenken van de heilige Franciscus

Krantenknipsel over sluiting RK kerk Werkendam (herkomst onbekend)

Nog maar een week geleden beloofde ik op zondag voortaan altijd een kerkverhaal te schrijven. Nog geen week later gaat het al fout en wordt het eigenlijk een maandags kerkverhaal. Maar niet minder boeiend. Ik zocht eigenlijk in mijn archief naar informatie over de glas in lood ramen van de Maranathakerk, maar kwam uit bij de glas in lood ramen van de vroegere katholieke kerk in Werkendam. Bij de sloop van deze Antonius van Padua kerk in 1987 werden de ramen verwijderd en in Sleeuwijk in de Joseph Werkman kerk aan de Rijksstraatweg geplaatst. De ramen zijn gratis gemaakt door de drie kunstenaars Theo Mols, Jacques van der Heijden en Jacques Franken in 1957. Het raam van Franken verbeeldt de Heilige Franciscus, met de stigmata in de handpalmen en voeten. Hoewel de ramen van drie verschillende kunstenaars zijn, vormden de ramen wel een eenheid. Helaas zijn de ramen verkeerd om geplaatst in Sleeuwijk, zo schrijft Franken op zijn website. Jacques nuchtere commentaar daarop: “Och, of Franciscus nu naar links kijkt of naar rechts, dat maakt niets uit.” Maar wat jammer is, is dat de binnenkant van het glas buiten zit en de buitenkant binnen. Nu het kerkje in Sleeuwijk per 1 maart 2018 sluit is het natuurlijk de vraag wat er gaat gebeuren met de glas in lood ramen.

De Antonius van Paduakerk aan de Havenstraat in Werkendam

 https://jacquesfrenken.nl/glas-in-lood/

200 jaar Koninkrijk

Opmerkelijk genoeg begint de viering van 200 jaar Koninkrijk niet vandaag, maar pas op 30 november. Tevens is het opmerkelijk dat bijvoorbeeld de Historische Vereniging heel veel foto's heeft uit 1913, van de viering van 100 jaar Koninkrijk. Terwijl we nu in Werkendam eigenlijk nauwelijks aandacht besteden aan deze bijzondere gebeurtenissen. Wel wordt vrijdag 29 november in de Maranathakerk een bijzonder historische concert gegeven met vooral vaderlands repertoire.

 

 

Op 17 november 1813 werd over heel Nederland een proclamtie verspreid, waarin de terugkeer van het Oranje geslacht op Nederlandse bodem werd aangekondigd.  Na Napoleons nederlaag in 1813 werd Willem Frederik, de zoon van de in 1795 verjaagde stadhouder Willem V, gevraagd naar Nederland te komen. Op 30 november kwam hij aan op het strand van Scheveningen en op 2 december werd hij uitgeroepen tot souverein vorst.

500 jaar Reformatie

Boven de kerk van Aalburg en onder het Sleeuwijks kerkje

Op 31 oktober 2017 is het 500 jaar geleden dat de Reformatie begon. Dat kan zeker voor onze regio aanleiding zijn om een aantal evenementen te organiseren rond die 500 jaar. Wat dachten jullie van een estafetteloop vanaf het Oude kerkje in Aalburg (de oudste kerk in onze regio die misschien wel 1000 jaar oud is) over de dijk naar het Sleeuwijks kerkje. Met tussenstops bij alle kerken aan de dijk zoals de kerk in Andel, Giessen, Rijswijk en Sleeuwijk? Of moeten we de Maranathakerk in Werkendam en de Hervormde kerk in Wijk ook als een kerk aan de dijk zien? 

www.refo500.nl

Kerken als bakens in het rivierenlandschap

Tijdens de boottocht op de Maas van afgelopen woensdag viel het me weer op. Kerken als bakens aan de rivier, zeker voor schippers in vroeger tijden. Kenden zij al die kerken uit hun hoofd, zo vroeg ik me af.

De Martinuskerk in Woudrichem aan de Merwede

De kerk in Drongelen langs de Bergsche Maas

De Hervormde kerk Aalburg langs het Heusdensch Kanaal

En waar stonden dan de meest opvallende kerken langs de rivier? Het antwoord moet ik schuldig blijven, maar misschien kan een schipper hier nog eens antwoord opgeven. En waarom staan zoveel kerken aan de rivier? Ook op die vraag kon ik geen antwoord vinden.Ik heb in elk geval in mijn fotobestand gezocht naar kerken gezien vanaf de rivier van ons eiland Altena. Er zijn zeker nog meer foto's te maken, zoals van het Sleeuwijks kerkje. Maar misschien heb ik nog meer foto's gemist. Is bijvoorbeeld de Hervormde kerk van Rijswijk te zien vanaf de rivier? 

De Hervormde kerk Wijk langs de Afgedamde Maas

De dorpskerk en de Maranathakerk aan de Merwede bij Werkendam

Zes jaar bloggen

Foto geschoten tijdens mijn fietsvakantie langs de Linge

Ik heb mijn blog de laatste weken wat verwaarloosd. Druk met andere dingen en gebrek aan inspiratie. Maar op de dag dat mijn blog zes jaar in de lucht is, kan ik natuurlijk niet verzaken. Bovendien een mooi moment om even terug te kijken op 2011. Wat heb ik zoal gedaan dit jaar? In februari mocht ik mijn tweede kleinzoon in mijn armen houden; welkom in de wereld Nathan! Ik werd compleet verrast door een Koninklijke Onderscheiding op 29 april. Wat hebben mijn kinderen me in het ootje genomen met hun smoes over een bezoekje aan de dierentuin. Maar in 2011 verschenen ook twee boeken; Brabantse Merwedegijzelaars en De eeuw van mijn oma (deel 2) over Matje Heins en Doortje Faas. Dat laatste boek verscheen ter gelegenheid van mijn vijftigste verjaardag. Het roept de vraag op of er nog leven is na je vijftigste? Maar ik mocht daarna ook meewerken aan het boek 'Effe naor straot' over de Werkendamse Hoogstraat en midddenstand. Verder vroegen Waterschap Rivierenland, hoogstamfruitboom werkgroep ANV, bibliotheek Altena, Emmikhoven.nl,  Erfgoed Altena, Maranathakerk, Historische Vereniging Werkendam mijn aandacht. Tussendoor (?) heb ik ook nog gewerkt bij het Nieuwsblad. Kortom 'Never a dull moment'.  Op naar de volgende vijf jaar bloggen!

Nog geen 'lockdown' voor Werkendamse kerken

Vorige week werden in de Bethelkerk, Biesboschkerk, Dorpskerk, Rehobothkerk en de Hersteld Hervormde kerk nog kerkdiensten gehouden. Wel enigszins aangepast en met minder kerkgangers dan gebruikelijk. 

In de Bethelkerk werden vandaag nog erediensten gehouden

Deze zondag hebben bijna alle kerken alleen diensten gehouden die online zijn uitgezonden. Ook de Maranathakerk zond vandaag haar eredienst uit via kerkdienstgemist.nl  In de Bethelkerk werden deze zondag opnieuw drie diensten gehouden; om 10.00, 13.30 en 18.00 uur. Tijdens deze diensten waren achtereenvolgens mensen met de achternaam van A-B, om 13.30 uur van de Boef tot Goudswaard en in de dienst van 18.00 uur de mensen met een achternaam van Goudswaard tot Honcoop welkom. Dit betekent dus dat een groot aantal mensen thuis moest blijven, zij konden de dienst wel online beluisteren. Ook mochten per gezin slechts twee mensen naar de kerk. Dit in tegenstelling tot vorige week zondag toen ik nog hele gezinnen naar de kerk zag gaan. Als vanouds hoorde ik om vijf uur dan wel de kerkklok luiden.

In de Hersteld Hervormde kerk stond vandaag de kerkdeur nog wagenwijd open

Ook in de Hersteld Hervormde kerk is nog een dienst gehouden, ik zag de kerkdeur open staan en enkele mensen de kerk verlaten. Of de Oud-Gereformeerde kerk bij het hertenpark nog wel kerk heeft gehouden, weet ik niet. 

Geen zondags klokgelui in Werkendam

Een bijzondere zondag zoals die nog maar zelden is voorgekomen in Werkendam. Zo bleven de deuren van de Maranathakerk vandaag gesloten. Ook het klokgelui bleef deze dag achterwege. 

De Maranathekerk bleef deze dag gesloten

Bij de Biesboschkerk telde de koster de kerkgangers

Bij andere kerken werden wel diensten gehouden, maar moest het aantal bezoekers worden beperkt tot honderd. Zo stond bij de Biesboschkerk de koster buiten met een opschrijfboekje om de kerkgangers te tellen. De Hervormde gemeente Wijk I hield een dienst met alleen predikant en kerkenraad, maar deze dienst kon online beluisterd worden. 

De Rehobothkerk hield zondag drie diensten

Bij de Rehobothkerk liet de koster weten dat de kerkbanken om en om bezet mochten worden. Maar in een zaaltje had hij veertig stoelen klaar gezet omdat hij verwachtte dat veel mensen thuis zouden blijven. In de Rehobothekerk vonden drie diensten plaats. 

Ook in de Bethelkerk werden zondag drie diensten gehouden

Ook in de Bethelkerk was gekozen voor drie diensten, daar gingen in de ochtend ook enkele grotere gezinnen ter kerke. De Graankorrel kwam bijeen in het Vlechtwerk, maar die gemeente telt slechts enkele leden. Ook de Hersteld Hervormde gemeente hield in de ochtend een dienst. 

De Hersteld Hervormde kerk hield zondagochtend een eredienst

Dag 204: De brede en de smalle weg

Pas heb ik bekende poster van de brede en de smalle weg nog bij iemand aan de muur zien hangen. Ik interviewde de man over de zeven deugden. De poster heeft ook jarenlang in de Maranathakerk gehangen. Deze morgen sprak de dominee over de brede en de smalle weg. En de strikte scheidslijn die de kerkgangers vroeger werd voorgehouden tussen het goede en het kwade. De bioscoop, een casino, een kroeg; het hoorde bij het kwaad in de wereld. Wat een simpel wereldbeeld eigenlijk. En hoewel die simpele scheidslijn tussen de brede en smalle weg dus niet bestaat, heeft de poster me wel altijd geïntrigeerd. Vooral omdat hij je toch aanzet tot nadenken over het goed en het kwaad in de wereld. De predikant vertelde erover, maar gaf geen pasklaar antwoord in zijn betoog. Met slechts een simpele vraag over goed en kwaad in de strijd in het Midden-Oosten stuurde hij ons naar huis. Met een hele zondag voor ons om daar over na te denken.

Dag 183: Een vernieuwde kerk

Na een verbouwing van bijna een half jaar kon vandaag de Maranathakerk weer in gebruik genomen worden. Op een historische datum bijna, op 1 juli 1956 was de kerk voor de eerste maal in gebruik genomen. Dit nadat de vroegere Gereformeerde kerk in de nacht van 21 op 22 april was opgeblazen door de Duitsters. Na de bouw van de noodkerk werd deze gebruikt tot begin 1953, daarna werd de Hervormde dorpskerk gedeeld met de Hervormden. De verbouwing was nodig om aan de gebruiksvergunning van de gemeente Werkendam te voldoen. Er zijn nu twee nooduitgangen met brede trappen en de kerk is beter begaanbaar voor gehandicapten vanwege de lift die is geplaatst. Verder kreeg de kerk een achterportaal tegen de tocht en een nieuw voorportaal waardoor het bordes verdween. Daarvoor kwamen grote glazen deur terug en een entree op de begane grond. En dat riep toch wat discussie op. Waren de glazen deuren niet te modern voor een gebouw van vijftig jaar oud? Zelf moet ik er nog wat aan wennen, maar lelijk is het zeker niet.

Dag 143: MEE komt naar u toe!

Laat ik voorop stellen dat ik als raadslid weinig weet van zorg, omdat het mijn portefeuille niet is. Toch verbaas ik me als gewone burger weleens over zaken aangaande de zorg. Neem nu het bericht dat ik deze week las over de promotiecampagne van MEE Brabant Noord. Morgen brengen ze een bezoek aan onze regio en delen de medewerkers van MEE informatie uit over de diensten van MEE. Belangstellenden kunnen uitgebreid informatie en advies krijgen in een speciale MEE-bus, die voorzien is van een spreekkamer. Om 14.30 uur staan de medewerkers van MEE alweer bij de Maranathakerk in Werkendam. Hier zijn zij aanwezig tot 15.30 uur. MEE Brabant Noord (voorheen Sociaal Pedagogische Dienst Stichting Prisma) biedt dienstverlening aan mensen met een beperking, een ontwikkelingsachterstand en/of een chronische aandoening en hun directe omgeving. Bij MEE Brabant Noord kunnen mensen terecht voor informatie, advies, ondersteuning bij de opvoeding, bemiddeling bij het vinden van een goede woon- en/of werkplek, gezinsbegeleiding, voorlichting over vrijetijdsbesteding en sport, opvang, vakanties, schoolmaatschappelijk werk, wet- en regelgeving en cursussen.
Waarom zijn de medewerkers van MEE niet gewoon zorg aan het verlenen i.p.v. met een bus rond te toeren? Waarom besteden ze tijd aan promotiecampagnes? Is dat nu vraaggerichte zorg? Of gewoon verspilling van gelden in de gezondheidszorg?