Klacht Dersjant gegrond verklaard

De excursie van waterschapsbestuurders in 2012. Theo is de man in het camel kleurige colbertje

De klacht van journalist Theo Dersjant dat de vergadering van het algemeen bestuur van 1 maart 2013 niet openbaar is aangekondigd, is door de klachtencommisie van Waterschap Rivierenland gegrond verklaard. Op 1 maart vond een 'vooroverleg' plaats over de begroting. Deze bijeenkomst was niet openbaar en ook niet vooraf openbaar bekend gemaakt. Het argument van het CDH was dat het om een 'informele' bijeenkomst ging en dat deze daarom niet openbaar bekend gemaakt behoefde te worden. De klachtencommissie van Waterschap Rivierenland heeft de klacht echter erkend. Volgens de Waterschapswet wordt geen onderscheid gemaakt tussen formele en informele vergaderingen. De bestuursleden waren door het CDH uitgenodigd en de dijkgraaf leidde de bijeenkomst. 

De klacht van Theo Dersjant was niet de eerste confrontatie tussen hem en Waterschap Rivierenland. Meer dan een jaar lang volgde Dersjant de vergaderingen en thema-avonden voor het schrijven van een boek over Waterschap Rivierenland. Door alle discussies rond het bestaansrecht van de waterschappen, schatte Dersjant in dat dit mogelijk weleens de laatste waterschapsbestuurders zouden zijn. En daar een boek overschrijven is uiteraard interessant. Bovendien vormen de waterschappen met andere overheden het openbaar bestuur van ons land. In 2012 ontstond discussie over zijn aanwezigheid tijdens een excursie van het waterschap. Daar werd hij aanvankelijk geweerd. Wie dat had besloten was niet helemaal duidelijk, de dijkgraaf verbleef op dat moment in het buitenland. Na aandrang van enkele AB leden werd Dersjant alsnog uitgenodigd. Vooral na zijn dreiging dat hij dan maar in zijn auto achter de waterschappers aan zou rijden.

Gezien de aanvaringen van Dersjant met Waterschap Rivierenland wordt de nieuwsgierigheid naar zijn boek uiteraard alleen maar groter. Al was het maar om te weten hoe duur de maaltijd was die werd genuttigd tijdens de excursie in 2012.

https://rivierenland.notudoc.nl/cgi-bin/showdoc.cgi/action=view/id=19160/type=pdf/11.Beslissing_op_klachten_dhr.Dersjant.pdf

Theo Dersjant laat me nadenken over mijn eigen 'ouwe koeien'

Deze week ontving ik het boek 'Ouwe koeien' van journalist Theo Dersjant. Een bundel artikelen die hij schreef tijdens zijn werk als journalist. Naast journalist was hij docent aan de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg.

Het boek bestellen kan via Theo Dersjant

Hij publiceerde het boek 'Ouwe koeien' bij zijn afscheid als docent in Tilburg. In het boek ontbreekt uiteraard niet het hoofdstuk over 'de club van Freek' uit zijn boek 'Oud Bestuur' dat hij schreef over het reilen en zeilen van het bestuur van Waterschap Rivierenland in 2013-2014. Nog altijd boeiend om te lezen, al hoor ik daar binnen het bestuur soms hele andere geluiden over. Het laatste hoofdstuk in het boek 'Ouwe koeien' gaat over journalistieke moed. De journalistiek kan niet zonder, maar in de opleidingen is er volgens Dersjant te weinig aandacht voor. 

Theo Dersjant aan de perstafel bij Waterschap Rivierenland in Tiel

Hoewel ik lang niet alle artikelen heb gelezen, dacht ik direct aan mijn eigen 'Ouwe koeien'.  Wat voor verhalen zou ik zelf opnemen in een afscheidsbundel? Welke blog is bijvoorbeeld mijn mooiste? Het antwoord heb ik nog niet gevonden, misschien kunnen mijn lezers mij een handje helpen? En welke journalist schrijft weer eens over het waterschap?

Een briefje voor Theo

Theo Dersjant is een van de weinige journalisten die zich verdiepte in het werk van Waterschap Rivierenland. Hij liep zelfs een jaar lang mee bij alle vergaderingen en schreef daar het boek 'Oud Bestuur' over, dat in 2014 verscheen. Dat boek heb ik met belangstelling gelezen,  hij noteerde vele rake observaties. Ik raad nieuwe waterschappers altijd aan om het boek te lezen. 

Theo Dersjant op fietsexcursie van het AB van Waterschap Rivierenland in 2012

Met de waterschapsverkiezingen in zicht lees ik ineens weer artikelen van Theo Dersjant over de waterschappen. Met verwijten dat hij vier jaar lang niets gemerkt heeft van het bestuur van Waterschap Rivierenland. We hebben dan in elk geval iets gemeen, ook ik heb de afgelopen vier jaar niets gehoord van Theo zelf. Wat zou het mooi geweest zijn als hij af en toe weer eens een vergadering had bijgewoond om zelf te kunnen ervaren welke besluiten wij als bestuur allemaal hebben genomen. Als ik door mijn notitieboek blader kan ik talloze besluiten opnoemen. Over de herinrichting van het watersysteem in de Alblasserwaard-Vijfheerenlanden namen we al voor 2019 een besluit, maar in de voorbije bestuursperiode besloten we tot de bouw van een nieuw gemaal in Hardinxveld. We namen een besluit over meerdere dijkversterkingen, maar ook peilbesluiten. Over meer biodiversiteit in het dijkbeheer, over het plaatsen van visliften in de Linge. We hebben erfgoedbeleid vastgesteld en een besluit genomen over renovatie van het J.U. Smitgemaal in Kinderdijk.

Theo Dersjant achter de perstafel, rechts voormalig AB lid Gijs van Eeuwijk

Recent hebben we ook ons schadebeleid aangepast, in plaats van schades via de aannemer af te handelen, hebben we dat in eigen hand genomen. Ook is besloten te werken met de omgekeerde bewijslast bij dijkversterkingen, bij schades aan huizen moeten we als waterschap aantonen dat deze niet veroorzaakt zijn door dijkversterkingen. Een ander kritisch punt in het betoog van Dersjant is dat er nauwelijks politieke verschillen zijn. Als ik vertel dat wij als CDA volledig achter het afschieten van bevers staan die overlast veroorzaken en de veiligheid bedreigen, dan zie ik toch echt politieke verschillen. De Partij voor de Dieren en de geborgde zetel voor natuur denken daar echt heel anders over. Natuurlijk zijn die verschillen lang niet altijd zo zichtbaar als bij de bever. Maar als bestuur zoeken naar consensus in een tijd van toenemende polarisatie is in mijn ogen alleen maar positief.

Het boek Oud Bestuur

Zoals reeds gemeld, mooi dat Theo een jaar lang onze vergaderingen volgde. Maar heeft hij bijvoorbeeld na dat jaar in zijn rol als docent zijn studenten verleid om de besluitvorming van de waterschappen te gaan volgen en daar verslag van te doen? Zoals hij ook deed met zijn bundel 'Ouwe koeien' dat hij schreef bij zijn afscheid. Maar wees eerlijk Theo, de wereld is sinds tien jaar geleden ook in het waterschapsbestuur wel degelijk veranderd. Heeft Theo dan helemaal geen gelijk in zijn betoog in Trouw? Een punt dat hij noemt is wel terecht, Waterschap Rivierenland mag in haar communicatie inderdaad meer aandacht besteden aan de rol van het democratisch gekozen bestuur. En voor de komende bestuursperiode nodig ik Theo van harte uit om weer eens verslag te doen van onze vergaderingen!

Oud Bestuur van Theo Dersjant

'Oud bestuur' gaat over het Nederlandse democratische orgaan met de langste geschiedenis, de minste bekendheid en waarschijnlijk de kortste toekomst: het waterschap. Journalist Theo Dersjant was een jaar ongenode gast bij Waterschap Rivierenland. Maar het had ieder ander waterschap kunnen zijn.

In dat jaar bezocht hij als een verwonderd om zich heen kijkende buitenstaander vergaderingen, sprak gekozen bestuurders, las documenten en had een reeks aanvaringen met de afdeling communicatie. Om na dat jaar vast te stellen: wat democratie genoemd wordt, mag die naam nauwelijks hebben. Geen opwekkende vaststelling, een jaar voor de eerstvolgende waterschapsverkiezingen (4 maart 2015).

Over de auteur
Theo Dersjant (1957) is docent aan de Tilburgse journalistenopleiding. Hij werkte in het verleden voor dagblad De Morgen, De Gooi- en Eemlander, tijdschrift De Journalist, website De Nieuwe Reporter en het tv-programma De Leugen Regeert. Dersjant zit in de jury van de Jaarprijzen voor de Journalistiek.   

http://www.klapwijkenkeijsers.nl/oud-bestuur.html

Angstcommunicatie?

Het beeld vind ik in elk geval wel mooi

Heeft journalist Theo Dersjant een punt als hij zich ergert aan de communicatie van de Waterschappen rond de verkiezingen. Hij verwijt hen dat ze vooral insteken op angst voor dijken die doorbreken, overstromingen en natte voeten. Het stemt in elk geval wel tot nadenken. Zo moet ik eerlijk zeggen dat ik de communicatie rond de herdenking van twintig jaar na de evacuatie van 1995 wat overtrokken vond. Slachtoffers waren immers niet te betreuren en velen spreken van aan hype rond dat hoge water. Wat doe je bovendien bij 25 jaar herdenking, wordt het dan nog grootser opgepakt? De relatie die gelegd werd met maatregelen die nu uitgevoerd worden voor Ruimte voor de Rivier vond ik persoonlijk weer wel sterk. Maar rond de herdenking van de watersnood van 1953, waarbij zes mensen verdronken in ons gebied is nog nooit zo'n communicatie traject opgezet. Verder is het natuurlijk zo dat het voorkomen van overstromingen voor de waterschappen een belangrijke taak is. Maar het vormt slechts een klein onderdeel van het takenpakket. In de waterzuivering en de gemalen gaat in elk geval veel meer geld om dan in dijkversterking en onderhoud. Dus nogmaals mijn vraag, heeft Dersjant een punt als hij zich ergert aan de boodschap van de Waterschappen rond veiligheid?

Achterkamertjes in de waterschappen

Schuilen voor de regen tijdens de excursie in juni 2012

Met het indienen van een klacht door journalist Theo Dersjant en het gegrond verklaren wordt toch nog maar eens de vraag opgeworpen in hoeverre de waterschappen naar binnen of naar buiten gekeerd zijn. Staan de waterschappen met hun rug naar de burgers toe of is het juist omgekeerd? Na bijna vijf jaar als commissielid mee te draaien is mijn voorzichtige conclusie dat ze te veel naar binnen gekeerd zijn. Dat begon eigenlijk al vrij snel na de laatste verkiezingen in november 2008.Op 7 december 2008 schreef ik mijn blog over de ivoren toren van het waterschap. Dit naar aanleiding van een kritische column van Dik de Joode over de waterschapsverkiezingen (ook terug te lezen op mijn blog in december 2008).

En dan de ivoren toren en het openbare marktplein. Daar heeft Dik de Joode een punt. Waterschap Rivierenland hield op 3 en 4 december in Dussen en Giessenburg haar jaarlijkse informatie avonden in Altena en de Alblasserwaard. Waarom werden de avonden niet een maand eerder gehouden, om zo nog wat extra reclame te maken voor de Waterschapsverkiezingen? En desnoods de regionale kandidaten de mogelijkheid te bieden zich te presenteren. Ik heb het dijkgraaf Gerrit Kok voorgelegd. Zijn reactie: “Deze mensen stemmen toch wel en we doen het altijd in deze tijd”. Een typisch voorbeeld van de ivoren toren. 

Anderzijds valt niet te ontkennen dat de maatschappij nauwelijks interesse toont in de waterschappen. In die afgelopen vijf jaar heb ik misschien één keer een burger ontmoet tijdens de vergadering van de commissie Waterkeringen, die gewoon openbaar zijn. Tijdens de AB vergaderingen is de belangstelling iets meer geweest, maar volgens mij zijn ze nog steeds op de vingers van een hand te tellen. De komst van Theo Dersjant was dus een verademing, eindelijk een journalist die bij de vergaderingen zat. Maar helaas bleek hij vaak niet welkom. Een gemiste kans om de impasse tussen overheid en burger te doorbreken.

Meer waterschapsjournalistiek

Journalist Chris Aalberts schreef een mooie column over waterschapsjournalistiek of beter gezegd over het gebrek daaraan. Eerder schreef hij boeiende artikelen over de waterschapsverkiezingen. 

Theo Dersjant nam deel aan een excursie met bestuur Waterschap Rivierenland in 2012 (hij is de derde fietser van links met beige colbert en rode trui)

Naast Chris Aalberts schreef Theo Dersjant eerder het boek Oud Bestuur. Maar dat boek is inmiddels al vijf jaar oud, daarna heeft hij niet zoveel meer geschreven over het waterschap. Ook bij ons waterschap doet zich het gebrek aan journalisten gelden. Alleen vlak voor de Waterschapsverkiezingen zat ineens een journalist van de Gelderlander op de publieke tribune. 

Nog een beeld van de legandarische excursie van 2012, tijdens een hoosbui waren alle bestuurders tot op het bot nat geregend

Maar nu zouden zij een prachtig verhaal kunnen schrijven over de illegale slootdempingen in de Alblasserwaard en hoe het zover gekomen is. Bas de Peuter van de fractie Bedrijven stelde daar terecht kritische vragen over. En de antwoorden riepen eigenlijk alleen maar meer vragen op. Reden om de zaak nader te onderzoeken; inmiddels hebben 14 AB leden zich eveneens aangemeld om dieper in de materie te duiken. 

Zijn excursies Waterschap openbaar?

Jaarlijks maakt het bestuur van Waterschap Rivierenland een excursie in de regio om zo kennis te nemen van het werk van het waterschap. Dit keer staat een bezoek aan de Diefdijklinie op het programma, waar een dijkversterking wordt uitgevoerd. Interessant om kennis van te nemen. Naast de kennis die wordt opgedaan is er uiteraard ook ruimte voor informele contacten.

Theo Dersjant, de journalist die een boek schrijft over de waterschappen, was voornemens deel te nemen aan de excursie. Maar hij heeft te horen gekregen dat hij niet welkom is. Waarom niet eigenlijk? Er gebeurt niets geheimzinnigs tijdens die excursies dat een buitenstaander niet zou mogen weten. En het lijkt me juist goed om ook op die manier als waterschap te laten zien wat je doet, ook als bestuur. Dus mijn advies aan het bestuur, wees niet zo krampachtig en nodig Theo Dersjant gewoon uit!

Meer weten over eerdere excursies: http://www.hanviskie.blogspot.nl/2011_06_01_archive.html

Tekorten bij molens Kinderdijk

Journalist Theo Dersjant schreef volgens mij als eerste over de tekorten bij stichting Werelderfgoed die de molens van de Kinderdijk beheert. Het gaat om negen ton, deels ontstaan door duurdere restauraties van de molens en deels door ambitieuze plannen.  Dersjant heeft de informatie uiteraard opgepikt tijdens zijn bezoeken aan Waterschap Rivierenland; hij werkt dit jaar aan een boek over de waterschappen in ons land.

Alta Scholtz uit Namibie op bezoek aan de Kinderdijk

Overigens ben ik recent bij de molens geweest aan de Kinderdijk, samen met Alta Scholtz uit Namibie en haar moeder uit Zuid-Afrika. Zij waren diep onder de indruk van het molencomplex. Wat vooral opvalt is de knulligheid van de voorzieningen. Niet een gezellige lunchroom waar je lekkere broodjes kunt kopen. En ook de rondvaarten worden uitgevoerd met een scheepje waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Waarom niet wat meer voorzieningen, zodat je ook meer entree kunt heffen? Waarom niet een theetuin rondom het Wisboomgemaal, waar overigens wel een mooie interactieve film over de historie van het gebied werd getoond. Nu aten we een lunch in een cafe verderop aan de dijk richting Alblasserdam.

http://www.refdag.nl/nieuws/binnenland/molens_kinderdijk_in_zwaar_weer_1_649576

Dersjant mag toch mee

Vanmiddag een mail ontvangen van het Waterschap dat Theo Dersjant toch mee mag op de excursie. Mooi, toch blijf ik wel met vragen zitten. Want hoe kwam de besluitvorming nu tot stand? Vrijdag kreeg hij te horen dat hij niet mee mocht, een besluit van het CDH of van het Algemeen Bestuur? Vandaag is het besluit gewijzigd, maar wie hebben dat nu uiteindelijke besloten? De dijkgraaf en heemraad Matthieu Gremmen zitten in Senegal bij het uitwisselingsproject van WSRL in Afrika. Heemraad Arend Fernhout is eveneens afwezig, hoewel hij voor dringende zaken wel bereikbaar was. Dus is het besluit nu genomen door de heemraden Bassa, Kool, Cruijsen en Roorda?

Hèt boek

Een schitterend boek, dat iedere waterschapper gelezen moet hebben

Tijdens de excursie werd er uiteraard druk gespeculeerd over het boek dat journalist Theo Dersjant gaat schrijven over de waterschapsbestuurders van Rivierenland. Zelf ben ik ook nieuwsgierig. Wat voor soort boek gaat het worden? Één van de mooiste boeken die ik heb gelezen over waterschappen is het boek 'De laatste dagen van een boerenrepubliek' van Rudie van Meurs. Hij beschrijft daarin de laatste 25 jaar van polderdistrict Betuwe alvorens ze opgaat in Waterschap Rivierenland. Het boek is niet overal even vleiend over waterschapsbestuurders, maar toch is het boeiend om te lezen. Nooit gelezen? Het is te leen bij mij.

Natte voeten voor Rivierenlanders?

Vandaag is de campagne van de Unie van Waterschappen voor de waterschapsverkiezingen van start gegaan. Uiteraard zijn de deelnemende partijen al veel eerder begonnen aan de verkiezingscampagne, maar dat terzijde. 

Spandoek op het kantoor van Waterschap Rivierenland

In mijn twittertimeline was de campagne niet te missen. De gezamenlijke campagne van de Unie van Waterschappen is een betere aanpak dan vier jaar geleden, toen had ieder waterschap nog zijn eigen campagne. Zo koos Waterschap Rivierenland voor de slogan 'stemmen of zwemmen' gebaseerd op angstcommunicatie, mijns inziens niet echt de juiste manier om kiezers aan te spreken te gaan stemmen. 

Beeld uit de verkiezingscampagne van 2015

Zelfs onze waterschapsjournalist Theo Dersjant - Oud Bestuur - mengde zich in de discussie. Met het dreigement dat iedere waterschapper die sprak over droge voeten voor straf tien euro in de pot moet stoppen voor een goed doel. Maar stel je voor dat we massaal 'natte voeten' zouden willen? 

Stemrecht voor iedereen

Waterschap Rivierenland maakte met 'waterwand'  reclame voor de waterschapsverkiezingen

Je kijkt er maanden naar uit en ineens is het bijna zover. Morgen mogen we onze stem uitbrengen. Voor provincie en waterschap. Vooral voor het waterschap blijft stemmen bijzonder. Nog niet eens zo lang geleden was dat alleen weggelegd voor mensen met grondbezit, nu mag iedere Nederlander zijn stem uitbrengen. Dat is maar goed ook, iedereen betaalt tenslotte mee. Pas in 2008 mocht voor de eerste maal iedere Nederlander van 18 jaar en ouder één stem uitbrengen. En niet zoals voorheen, waarbij mensen met een eigen huis en eigen grondbezit nog eens een extra stem mochten uitbrengen. Een 19^e eeuws relict, zoals je vroeger ook alleen stemrecht had, als je maar over voldoende geld beschikte, werd daarmee eindelijk vaarwel gezegd. Nu nog duimen voor een hoge opkomst. En nog even een pakkende one liner verzinnen om zelfs journalist Theo Dersjant over te halen toch te gaan stemmen!

De sollicitatiebrief

Brabantse waterschapsvrouwen

Vanavond mijn sollicitatiebrief voor een nieuwe periode in het waterschapsbestuur verzonden. En me direct afgevraagd hoe dat zes jaar geleden ging. Heb ik toen ook een formulier ingevuld? Ik weet het niet meer. Benieuwd of ik uitgenodigd wordt voor een gesprek. Stiekem ga ik er vanuit van wel. Zoals vandaag via Binnenlands Bestuur werd gemeld dat gemeenteraden nog altijd gedomineerd worden door mannen, geldt dat ook voor waterschapsbesturen. In ons bestuur zitten welgeteld vier vrouwen en 26 mannen. We kunnen dus nog wel wat vrouwelijk talent gebruiken. Overigens schreef ook Theo Dersjant dat in zijn boek 'Oud Bestuur'. Met mijn brief kan ik zo werk maken van meer diversiteit.

Huiseigenaren en LRR gaan voor zestien zetels?

Links Sander Heutink en rechts Gijs van Eeuwijk

Wijs geworden door de bestuurservaring van de afgelopen 6 jaar hebben de fracties Huiseigenaren en Lokale Regiobelangen besloten een lijstverbinding aan te gaan voor de komende Waterschapsverkiezingen. Beide fracties vertrouwen op een komende trendbreuk in de verhouding van de samenstelling van het Algemeen Bestuur van waterschap Rivierenland. Qua bestuurlijke inzichten passen beide partijen uitstekend bij elkaar. Tegendraads en eigenwijs, zo kunnen beiden het beste gekarakteriseerd worden. Goed om kritisch te zijn, maar wat hebben ze de afgelopen periode bereikt met die opstelling? Verder is het natuurlijk opmerkelijk dat Sander Heutink toch weer verkiesbaar is, terwijl hij direct na het uitkomen van het boek van journalist Theo Dersjant liet weten zich niet meer verkiesbaar te willen stellen. Mede vanwege zijn leeftijd van 68 jaar.

Wat willen beide lijsttrekkers? Sander Heutink: “Gezamenlijk beleid ontwikkelen en uitvoeren, volgens Europese normen met een hoge financiële bijdrage uit Brussel, is de oplossing voor een reële bereikbaarheid, betaalbaarheid en betrouwbaarheid. De oude belofte van een stroomgebied aanpak moet nu waar worden gemaakt! De tijd is rijp om één integraal Europees waterbeleid te hanteren in het belang van alle ingezetenen”. Wie kan hier eigenlijk tegen zijn?
 

Gijs van Eeuwijk: “Beide fracties dienen samen minimaal 16 zetels te behalen om de zittende macht te doorbreken. Wellicht onmogelijk, maar gezien de voorgesteld eenzijdige prestigieuze plannen en bijbehorende stijging van de lokale lasten is een trendbreuk noodzakelijk voor huishoudens. Burgers betalen gezamenlijk ruim 80% van de totale heffingen. Wie betaalt, die bepaalt”. Van Eeuwijk is ambitieus, 16 zetels is wel heel erg veel?

Fractie Huiseigenaren keert niet terug in 2015

Hugo Dill tijdens een excursie in 2012

De fractie Huiseigenaren keert na de waterschapsverkiezingen in maart 2015 niet meer terug in het waterschapsbestuur. Dat vertelde Sander Heutink tijdens de AB vergadering van vrijdag 28 juni. Hij had het boek Oud Bestuur van journalist Theo Dersjant goed gelezen en kon zich helemaal vinden in zijn pleidooi voor meer diversiteit in het bestuur. Plus verjonging. Gezien zijn leeftijd van 68 jaar wil Heutink niet nog een periode door. Ook zijn mede fractiegenoot Hugo Dill, inmiddels de 70 gepasseerd houdt het voor gezien. De fractie Huiseigenaren viel vooral op door haar non conformistische opstelling. Zoals in ieder politiek gremium zijn de ongeschreven regels vaak leidend, nieuwkomers zijn vaak onwetend over die regels. En dat kan soms een eye opener zijn voor langer zittende bestuursleden.

Mannenbroeders

CDA lijst van Stichtse Rijnlanden

Sinds het boek Oud Bestuur van journalist Theo Dersjant verscheen, mengt hij zich in de samenstelling van kieslijsten voor de komende waterschapsverkiezingen. Op Twitter sloeg hij direct aan op zien van de CDA lijst van Waterschap Stichtse Rijnlanden.

Kandidatenlijst CDA voor waterschapsverkiezingen bij @HDSR_waterschap: 10 mannen bovenaan!

Klacht bij Emancipatieraad - als die nog zou bestaan - zou hier op z'n plaats zijn ?

 #CDA in Midden Nederland lijkt weinig geleerd te hebben van verleden en zet 10 mannen bovenaan de kieslijst.

Kom er maar in, @PCGGlas en tel je even met me mee? #mannenzaak

CDA heeft je oproep in het laatste nummer van Het Waterschap niet erg goed gelezen, @PCGGlas

Even een pilletje om weer tot rust te komen ... #CDA #mannenbroeders #nietvandezetijd

Iets voor @redactieadun ? CDA Utrecht heeft kandidatenlijst watersch. Verk. rond. Eerste vrouw op 11. Tweede op 18. 

Mooi agendapunt voor de volgende meeting van @CDAvrouwen. CDA Utrecht zet 10 mannen bovenaan lijst:

Vraagtekens bij aankoop permanente stikstofrechten voor dijkverzwaring

Vrijdag vond de laatste AB vergadering plaats van de voorbije bestuursperiode. Op de agenda stonden twee dijkversterkingsprojecten, Neder-Betuwe en SAFE. 

De AB vergadering op 24 februari in Tiel

Voor het projectplan waterwet Neder-Betuwe spraken we vooral lang over de compensatie van uitstoot van stikstof tijdens de aanleg. Waterschap Rivierrenland heeft hier nog geen beleid op ontwikkeld, maar wilde voor dit plan permanente stikstofrechten aankopen. Terwijl een hogere en bredere dijk natuurlijk geen extra stikstof uitstoot, hier is alleen sprake van tijdens het uitvoeren van de dijkverzwaring. Waarom niet gekozen voor het leasen van emissierechten, je vraagt dan bv. een kalverhouder om een jaar lang geen kalveren te houden. Maar in plaats van permanente emissierechten kun je ook kiezen voor natuurcompensatie. Indien aankoop van permanente rechten onontkoombaar is, kan wel gekeken worden of deze later in een stikstofbank kunnen worden opgenomen om later voor andere dijktrajecten te gebruiken. 

Historisch moment, laatste bestuurlijke daad van AB lid Jan Bikker?

Vanwege het ontbreken van beleid was bij het projectplan waterwet Neder-Betuwe gekozen voor aankoop van permanente emissierechten om geen vertraging op te lopen. Ook als CDA wilde we geen vertraging, maar hebben we een motie ingediend om het beleid over compensatie van uitstoot stikstof vooral heel snel op te pakken. Daar had ik in de commissie Waterveiligheid ook al aandacht voor gevraagd, Heemraad Henk van 't Pad zegde toe, die in de volgende AB vergadering in juni voor te leggen aan het AB, reden om de motie aan te houden. 

Theo Dersjant bezocht onze AB vergadering

.

CIO, bevermanager en grasfluisteraar

Bevers mogen geen gaten graven in dijke

Bij Waterschap Rivierenland werken mensen met zeer uiteenlopende beroepen. Zo heeft ze een bevermanager in dienst die vooral als taak heeft te zorgen dat bevers geen gaten in de dijk graven. Een belangrijke taak die zorgt voor de betrouwbaarheid van onze dijken, en zo bijdraagt aan onze veiligheid. Tijdens de laatste commissie Waterkeringen spraken we over bloemrijke dijken en de grasvegetatie op de dijken. Ook toen werd een mooi beroep genoemd rond die grote variatie van grassoorten; helaas is mij de precieze naam van dat beroep even ontschoten. Grasfluisteraar leek me net iets te mooi.

Sinds vandaag heeft Waterschap Rivierenland ook een CIO in dienst. Of te wel een Chief Information Officer. Op het nieuws volgde direct een reactie van Theo Dersjant, de schrijver van dat mooie boek 'Oud bestuur'.  Of dat nu nodig was zo'n Engelse term en of we daar nu niet een gewone Hollandse naam voor konden bedenken? Theo heeft wel een punt; wie weet een betere naam voor dit beroep?

https://www.waterschaprivierenland.nl/nieuws/2017/03/richard-bremer-benoemd-tot-chief-information-officer-bij-waterschap-rivierenland.html

Op excursie (4)

Bedstee in de Lingehoeve

Tot besluit van de excursie wachtte ons een smakelijk maal in de Lingehoeve in Oosterwijk langs de Linge. Geen onbekende plek, mijn dochter vierde er haar bruiloftsfeest in 2004. Of was het toch 2005? De Lingehoeve is een oude boerderij, waar delen nog origineel zijn ingericht, zoals de bedstee. Maar geen van de waterschappers hoefde van deze overnachtingsmogelijkheid gebruik te maken, zoals vroeger wel gebeurde in het Waterschapshuis bij de Kinderdijk.

Wat dit maal ons gekost heeft? Geen idee, maar journalist Theo Dersjant, die na lang wikken en wegen toch mee mocht met de excursie heeft zijn eigen maaltijd betaald en moet het dus weten. Straks zullen we het allemaal lezen in zijn boek over de waterschapsbestuurders.